العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

277

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

( دنيا ) را بهر خوب و بدى ميدهد ولى ايمان را نميدهد مگر به آن كس كه دوست دارد « 1 » . 10 - محمد بن يحيى از . . . از محمد طيّار از پدرش گزارش كند كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود : شما بر اين امر ( تشيّع ) با هم برادر نشديد بلكه اين امر باعث شد يك ديگر را بشناسيد « 2 » . تبيان : ( لم تتواخوا على هذا الامر ) شما بوسيله تشيع با هم برادر نشديد ، به نظر ما اين روايت چند احتمال دارد : اوّل : آنچه را كه مرحوم پدرم فرموده : كه برادرى بين شما بر اثر تشيع نيست و نه در اين عالم پيدا شده بلكه برادرى شما در عالم ارواح قبل از انتقال ارواح به بدنها بوده ، ولى شناسائى شما يك ديگر را در اين عالم بسبب دين پيدا شده ، بنا بر اين اين روايت از برادرى شيعيان در آن بالا بالاها پرده بر داشته ، و اين روايت مثل اينست كه دو نفر با هم مدتها رفيق باشند ولى بجهاتى مدت مديدى از يك ديگر دور شوند دوباره بهم برسند و يك ديگر را بشناسند . و مؤيّد اين مطلب همان حديث مشهور است كه پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : ارواح ( انسانها ) به صورت دسته‌هاى مختلف و هر دسته گرد هم جمع بودند ، هر كدام با هم آشنا بودند بهم پيوستند ، و هر كدام ناآشنا بودند از هم جدا شدند ، و اين روايت گر چه از عامّه است ولى مثل آن و به همين مضمون در اخبار ما بسندهاى بسيار رسيده . از آن جمله روايتى است كه صفّار در بصائر از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده كه مردى آمد خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و عرضكرد اى امير المؤمنين به خدا سوگند من ترا دوست دارم حضرت فرمود دروغ ميگوئى ، آن مرد گفت سبحان اللَّه

--> ( 1 ) محاسن 217 . ( 2 ) كافى ج 2 ص 168 .